หลวงปู่สรวง ฉันหมดแล้ว

ในเถียงนาที่พักหลวงปู่จะมีคนไปกราบท่านทุกวัน 
บ้างนำขนมนมเนยอย่างดีไปถวาย 
หลวงปู่ก็หยิบโยนขนมออกไปข้างนอกกระท่อม 
โยนให้ผีที่อดยาก เขามาขอกิน ทั้งญาติๆของคนที่มาถวายด้วย 
คนที่ไปกราบก็แย่งกัน ต่างนำขนมมานับรวมกันแล้วตีเป็นตัวเลข 
มีผู้ไปซื้อถูกเหมือนกัน 
หลังจากญาติโยมกลับกันแล้ว 
มีพระที่คอยดูแลหลวงปู่อยู่กันตามลำพัง 
หลวงปู่บอกให้พระบัวพันเอาขนมมาฉัน 
พระบัวพันไปหยิบเอาขนมข้าวเกรียบจำนวน4พวงที่เตรียมถวายหลวงปู่ 
ก่อนถวายก็ถามสามเณรที่อยู่ใกล้กันว่าฉันไหม 
ถามเสร็จหันมามองดูขนมในมือตัวเอง 
พระบัวพันถึงกลับอึ้ง 
เหลือแต่ซองเปล่า ขนมหายไปไหนหมด 
แต่สภาพของซองเปล่าห่อขนมยังไม่มีรอยแตก ฉีก ขาดเลย 
แม้แต่พวงเดียว 
เส้นพลาสติกที่มัดอยู่ปากถุงก็ปกติดี 
ทำไมขนมข้าวเกรียบจึงหายออกไปจากถุงได้ 
ทั้งๆที่ถืออยู่ในมือตัวเองแท้ๆ 
มองดูถุงเสร็จหันไปดูหลวงปู่ 
หลวงปู่พูดว่าฉันหมดแล้วมันจะเหลืออยู่ในถุงได้อย่างไร 
ตกลงวันนั้นพระบัวพันและเณรอดฉันขนมข้าวเกรียบกุ้ง

Visitors: 20,321