เรื่องเล่าของนส.จริยา สุวรรณวงศ์ พยาบาลประจำโรงพยาบาลสังขละ อ.สังขละ จ.สุรินทร์

 

        ต่อไปเป็นเรื่องเล่าที่หลวงปู่แสดงปาฎิหารย์ให้พวกเราได้รับฟังกันอีกครับ
มันก็มีเหตุนิดหน่อย คือเรื่องของเรื่อง สาวคนที่อยู่ในรูปนี้ได้เอะอะขึ้นในงานสรงน้ำรูปเหมือนหลวงปู่สรวง ที่บ้านละลม ระหว่างวันสงกรานต์ที่ผ่านมา
"หนูนี่แหละค่า หนูนี่แหละตัวจริงเสียงจริง"

"ฮ้า..งั้นต้องขอจับเนื้อจับตัวซะก่อนว่าไม่ใช่ตัวปลอม"

"ลองดูเซ้..หัวงูไม่ขาดด้วนคาปังตอ อย่ามาเรียกอีแม่อีกต่อไป" ยายที่นั่งข้างๆลุกขึ้นกวัดแกว่งปังตอ ยังกะพายุหมุน

"ใจเย็นๆ..ใจเย็นๆ..ของงี้มันต้องแน่ใจว่าไม่มีการแอบอ้างสรวมรอย, ดูซี่.. ขนาดเสื้อสีนู่นสีนี่ ยังพิสูจน์ไม่ได้ เดี๋ยวถอดเดี๋ยวเปลี่ยน ปลอมตัวแปลงสีกันวุ่นวาย ผิดฝาผิดตัวมันก็ยุ่ง,เอาล่ะๆ วางปังตอลงเสียก่อน ค่อยพูดค่อยจากัน เอางี้นะ เมื่อมีผู้ทรงคุณวุฒิวัยวุฒิออกมารับรอง เรื่องนี้ก็จบ ไม่ต้องพิสูจน์ให้ยุ่งยากอีกต่อไป, ..ว่าแต่ว่า..แหะๆ..ลูกสาวคุณแม่นี่ยังใช้นางสาวนำหน้าอยู่ใช่ป่ะ"

คุณแม่เริ่มยิ้มแก้มตุ่ย

"หนูนี่แหละค่าที่คนเขาเล่าลือกันว่า เมื่ื่อสมัยก่อนนั้นมีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ไปขอให้หลวงปู่สรวงเป่าหััวให้ เด็กคนนั้นบอกหลวงปู่ว่า หลวงปู่ๆเป่าหัวให้หนูหน่อย หนูอยากเป็นนางพยาบาล"

"หลวงปู่ว่าไงล่ะ"

"หลวงปู่ไม่ว่าอะไร ก็เป่าเลย เป่าพั๊วะๆ"

"แล้วไง"

"ก็ดูหนูตอนนี้สิ"

"ดูแล้วเป็นไง"

"ก็หนูนี่ไง"

"หือยังไงกัน"

"เด็กคนนั้นก็คือหนูคนนี้แหละ หนูก็ได้็เป็นนางพยาบาลจริงๆน่าสิ"

"ฮ้า"

"ไม่เฮ้อ ไม่ฮ้ากันล่ะ หนูเป็นนางพยาบาลอยู่โรงพยาบาลจริงๆไม่เชื่อเหรอ"

ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ
เด็กไร้เดียงสา เด็กบ้านนอกคอกนา ขอพรหลวงปู่ไปตามปรารถนาประสาเด็ก
ใครจะไปเชื่อว่า..บัดนี้พรนั้นสำเร็จดังประสงค์


นี่คือนส.จริยา สุวรรณวงศ์ พยาบาลประจำโรงพยาบาลสังขละ อ.สังขละ จ.สุรินทร์
บทความจากลุงDucklastเด้อหลาน

       
Visitors: 19,698